5 Şubat 2012 Pazar

ŞAPKA İŞARETİ HİÇ BİR ZAMAN KALDIRILMAMIŞTIR

Basın Dünyasından köşesinde 4 Eylül 2006 günü “Hani bunun şapkası?” başlığıyla yayımlanan yazıda, Türk Dil Kurumunun düzeltme (şapka) işaretini kullanımdan kaldırdığına değinilerek “...Efendim, Türk Dil Kurumu şapkaları kaldırmış… İyi marifet yapmış…” denilmektedir.

Türk Dil Kurumu halk arasında “şapka” olarak anılan “düzeltme işareti”ni hiçbir zaman kaldırmamış ancak kullanımında zamanla bazı değişiklikler yapmıştır.

2005 baskılı Yazım Kılavuzu’nda düzeltme işaretinin şu durumlarda kesinlikle kullanılması gerektiği:

1. Yazılışları bir, anlamları okunuşları farklı olan kelimeleri ayırt etmek için, okunuşları uzun olan ünlülerin üzerine konur: adet (sayı), âdet (gelenek, alışkanlık); hal (pazar yeri), hâl (durum, vaziyet), kar (yağış türü), kâr (kazanç) .

2. Arapça ve Farsçadan dilimize giren birtakım kelimelerde bulunan ince g ve k ünsüzlerinden sonra gelen a ve u ünlülerinin üzerine konur: hikâye, kâr.

3. Nispet i (î)’sini göstermek için kullanılır: askerî, edebî.

Kelimelerin doğru yazımını öğrenmek için 
http://tdk.org.tr/  adresindeki sayfalarımızda bulunan Yazım Kılavuzu’ndan ücretsiz olarak yararlanabilirsiniz.

Ayrıca, Yazım Kılavuzu sayfasında yer alan Düzeltme İşareti bölümünde, düzeltme (şapka) işaretinin kullanıldığı kelimelerin listesi bulunmaktadır. Burada da görüleceği gibi yazıda değinilen kâr, hâlâ gibi kelimeler mutlaka düzeltme (şapka) işareti ile yazılmalıdır.

Saygılarımla.

Prof. Dr. Şükrü Halûk Akalın
Türk Dil Kurumu Başkanı
tdk.org.tr

29 Ocak 2012 Pazar

Ruhum seni düşününce ışıdı Her şeyi beni anlayınca anlayacaksın



Kar Şiiri

Karın yağdığını görünce 
Kar tutan toprağı anlayacaksın 
Toprakta bir karış karı görünce 
Kar içinde yanan karı anlayacaksın 

Allah kar gibi gökten yağınca 
Karlar sıcak sıcak saçlarına değince 
Başını önüne eğince 
Benim bu şiirimi anlayacaksın 

Bu adam o adam gelip gider 
Senin ellerinde rüyam gelip gider 
Her affın içinde bir intikam gelip gider 
Bu şiirimi anlayınca beni anlayacaksın 

Ben bu şiiri yazdım aşkın çeşidi 
Öyle kar yağdı ki elim üşüdü 
Ruhum seni düşününce ışıdı 
Her şeyi beni anlayınca anlayacaksın
 
Sezai Karakoç

Dünyadaki Soykırımlar ve Tarihleri


Birleşmiş Milletlerin verilerinden toplanıp gündeme getirilmeyen soykırımlar ve tarihleri:


1. İspanyol ve Amerikalıların Yerlilere Uyguladığı Soykırım

1492 yılında Kristof Kolomb'un ayak bastığında nüfusu 8 milyon olan Arawaks yerlilerinin sayısı 22 yıl içerisinde 28 bine indi. 


2. Norveçlilerin Taterlere (Göçer) Uyguladığı Soykırım

Norveçliler 1920-30'larda çıkardıkları yasalarla Nordik irk‘ın arılığını korumak için etnik grup Tater (Göçerler) kızlarını zorla kısırlaştırdılar. Norveç toplumu ne kadar Tater'i kısırlaştırsa, o kadar kendi ırkını koruduğuna inanıyordu.

Kısırlaştırma yoluyla ehlileştirilemeyen Taterler üzerinde insülin ve elektroşok yöntemleri uygulanıldı.


3. İngilizlerin Avustralyalı Yerlilere Uyguladığı Soykırım

İngiltere Krallığı 1788-1938 tarihleri arasında sömürge amacıyla gittikleri Avustralya'da yerleşik yerli halk: Aborjinleri sistematik olarak yok ettiler.

İngilizler aralarına salgın hastalık yaydığı bununla da yetinmeyip yemeklerine zehir katarak yok etmeye çalıştığı750 bin siyah derili aborjinden geriye sadece 31 bin kişi sağ kalabildi.


4. Almanların Batı Afrika'da Namibyalılara Uyguladığı Soykırım

Almanlar 1891 yılında hammadde ve işgücü ihtiyaçlarını karşılamak için Güney Batı Afrika (Namibya)'ya sömürge kurmak amacıyla çıktılar. Bölgedeki çok zengin altın ve zümrüt madenlerini ele geçirmenin yolunun yerel Herero ve Nama halklarını yok etmek olduğuna karar veren Almanlar harekete geçti. Bu emir üzerine adanın yerlileri Herero ve Namalar üzerine taarruz eden Alman askerleri yaşlı, kadın, çocuk dinlemeden herkesi katlettiler. Katliamdan kurtulanlar işkenceyle öldürüldü. Yaklaşık 132 bin yerliden geriye 15 bini sağ kalabildi.


5. Almanların Yahudi ve Çingenelere Uyguladığı Soykırım

Almanlar 1933-45 yılları arasında Büyük Alman İmparatorluğu'nu kurmak ve mükemmel Alman ırkini yaratmak hedefiyle diğer milletlerden veya etnik gruplardan 21 milyon insanı topluca kurşuna dizerek, toplama kamplarında fırınlarda yakarak, gaz odalarında zehirleyerek soykırıma uğrattılar.

Alman yönetimi öncelikle kendilerinden olmadığına inandığı bütün ırkları tespit edip harflerle sınıflandırdı. Bu kampanya uyarınca Çingenelerin yüzde 94'ü kısırlaştırdı. ikinci hedef grup olarak Yahudiler seçildi. Gerek Almanya gerekse de Almanların işgal ettiği diğer ülkelerde yasayan milyonlarca Yahudi sistematik bir biçimde vurularak, asılarak, yakılarak ve zehirlenerek öldürüldü.


6. Amerikalı ve İngilizlerin Almanlara Uyguladığı Soykırım

Amerikalılar ve İngilizler Almanların savaşı kaybetmelerinin ardından, Dresden kentine sığınan Alman göçmenlerin üzerine 3 gün süreyle havadan bomba yağdırdılar. Savunmasız insanların sığındığı Dresden kentine intikam amacıyla uygulanan bombardıman sırasında 3 bin 900 ton tahrip gücü yüksek bomba ve 200 bin napalm bombası atıldı. Bu yok etme harekatında çoğunluğu çocuk ve kadınların oluşturduğu 200 bin kişi öldü.

Japonya'nın Hiroşima ve Nagazaki kentlerine atılan atom bombaları sonucu 135 bin kişinin öldüğü gerçeği Dresden'e uygulanan soykırımın büyüklüğünü gözler önüne serdi.


7. Danimarkalıların Alman Mültecilere Uyguladığı Soykırım

İkinci Dünya Savası'nın bitiminde Sovyet Ordusu'nun Alman topraklarına doğru ilerlemesinden kaçan 250 bin Alman mülteci Danimarka'ya sığındı.

Üçte birini 15 yaşından küçük çocukların oluşturduğu Almanlar tel örgülerle çevrili toplama kamplarına alındılar. Binlerce çocuk ve yetişkin tifüs, bağırsak iltihabı, ishal sonucu yaşamlarını kaybettiler.


8. Rumların Kıbrıs'ta Türklere Uyguladığı Soykırım

İngilizler 1912-1974 döneminde Kıbrıs adası üzerindeki egemenliklerini sağlamak amacıyla Rumlar‘ın ENOSIS'i gerçekleştirmelerine göz yumup Türklere karşı saldırı başlattırdılar. 1912'de adada yasayan Rumlar Kıbrıs'ın 35 ayrı noktasında Türklere ait is-yerleri, camii ve evleri yakıp yıkmaya insanları katletmeye başladılar. 1952 yılında EOKA adli terör örgütü kuruldu. EOKA sistematik bir biçimde başlattığı saldırılarda 100 Türk'ü, 100 İngiliz vatandaşını öldürerek 30 Türk köyünü yaktı. 1963 yılında EOKA'cılar yeni bir etnik temizleme planını devreye soktular, bu saldırılarda 500 Türk öldürüldü, 130 Türk köyü yakıldı, 25 bin Türk evlerini terk etmek zorunda kaldı.


9. Yunanlıların Batı Trakya'da Türklere karşı asimilasyon yoluyla uyguladığı Etnik ve Kültürel Soykırım

1923 yılında Lozan'da imzalanan Türk ve Yunan azınlıkların karşılıklı mübadelesine ilişkin anlaşmanın ardından Yunan hükümeti Bati Trakya bölgesinde yasayan Türkler üzerinde sistemli olarak etnik ve kültürel soykırım başlattı. Bölgenin büyük bir bölümünü askeri bölge haline getirip sıkıyönetim ilan edildi. Köyler arasında geliş-gidişler izne bağlandı, Türk azınlığın pasaportlarına el konuldu. Türklerin hukuki, siyasi, kültürel ve dini haklarının kısıtlanması ibadetlerine izin verilmemesi gibi yoğun baskılar sonucu 400 bin Türk bölgeyi terk etmek zorunda kaldı.


10. Bulgarların Türklere karşı uyguladıkları Etnik ve Kültürel Soykırım

1970-89 yılları arasında Bulgar hükümeti Bulgarlaştırma adı altında ülkede yasayan 1,5 milyon Türk, Pomak ve Çingeneye karşı bir asimilasyon kampanyası başlattı. Ülkede yasayan 310 bin Türk'ün isimleri polis zoruyla Bulgar ve Hıristiyan isimleriyle değiştirildi. Türkçe eğitim veren okullar, üniversitedeki Türk filolojisi bölümleri, Türkçe gazeteler ve camiler devlet emriyle kapatıldı. Çocukların sünnet ettirilmesi yasaklandı. Çocuklar bu yasağa rağmen sünnet ettirilip ettirilmediğini kontrol edilmek için zorla sağlık merkezlerine gönderildi. Mezar taşlarının üzerindeki Türkçe isimler yüzünden mezarlar yıkıldı, talan edildi. Türklerin Türk motifli giysiler giymeleri yasaklandı. Bu baskılara dayanamayıp protesto gösterileri yapan Türklerin üzerine askeri birliklerce ateş acildi. 1.000 Türk Belene'deki toplama kampına gönderildi. Baskıların giderek artması sonucu 360 bin Türk zorunlu olarak Türkiye'ye göç etmek zorunda kaldı.


11. Amerikalıların Irak'ta yaptıkları Soykırım

Felluce'de 1500 sivilin sokaklarda öldürülüp çürümeye terk edildi, cesetlerin köpekler tarafından yenilmeye başlandı ve 250 bin kişi bölgeden sürüldü. Bununla yetinmeyen ABD, Irak’a özgürlük getirme bahanesiyle, 100 binin üstünde sivil halkı, katletti. Fransız, İngiliz ve Almanlar başta olmak üzere bütün AB ülkelerinin Felluce soykırımı karşısında kayıtsız kalmışlardır. Birleşmiş Milletler de kendi soykırım tanımına giren insanlık suçlarına karşı ses çıkarmamıştır.


20. Yüzyıldaki Etnik ve Kültürel Soykırımlar


1- Jozef Stalin (SSCB, 1934-39) 13,000,000 mülteci-100 binlerce ölü.

2- Adolf Hitler (Almanya, 1939-1945) 12,000,000 mülteci kamplarda 2 milyon ölü-kayıp.

3- Mao Tze Dong (Çin, 1966-1969) 11,000,000 kişiye kültürel asimilasyon-toplama kamplarında sayısı belli olmayan kayıplar.

4- İspanyol ve Amerikalı Kaşifler (1492-1800) 7,972,000 ölü- kayıp.

5- Hideki Tojo (Japonya, 1941-1944) 5,000,000 ölü-kayıp.

6- Pol Pot (Kamboçya, 1975-1979) 1,700,000 ölü.

7- Kim Il Sung (Kuzey Kore, 1948-1994) 1.600,000 mülteci ve toplama kamplarında ölü-kayıp.

8- Menghitsu (Etopya, 1975-1978) 1,500,000 ölü-kayıp.

9- Charles DeGaulle (Cezayir, 1954-1962) 1,000,000 ölü-kayıp.

10- Yakubu Gowon (Biafra, 1967-1970) 1,000,000 ölü-kayıp.

11- Leonid Brezhnev (Afganistan, 1979-1982) 900,000 ölü-kayıp.

12- Jean Kambanda (Ruanda, 1994) 800,000 ölü-kayıp.

13- İngiliz Krallığı (Avustralya, 1849-1938) 719,000 ölü-kayıp , 100 bin mülteci.

14- Suharto (Doğu Timor, 1976-9 600,000 ölü-kayıp.

15- Saddam Hüseyin (Iran ve Kuzey Irak 1980-1990) 600,000 ölü-kayıp.

16- Yahya Khan (Pakistan, 1971 ve Banglades,1990) 500,000 ölü- kayıp.

17- Savimbi (Angola, 1975-2002) 400,000 ölü-kayıp.

18- Molla Ömer - Taliban (Afganistan, 1986-2001) 400,000 ölü- kayıp.

19- Idi Amin (Uganda, 1969-1979) 300,000 ölü-kayıp.

20- B.Mussolini (Etiyopya,Yugoslavya 1936) 300,000 ölü-kayıp.

21- Danimarka (Danimarka 1945) 250,000 Alman Mülteci ölüme terk edildi.

22- Mobutu Sese Seko (Zaire, 1965-1997) 250,000 ölü-kayıp, 200 bin mülteci.

23- Charles Taylor (Liberya, 1989-1996) 220,000 ölü-kayıp.

24- Foday Sankoh (Sierra Leone, 1991-2000) 200,000 ölü-kayıp.

25- Amerika (Almanya Dresden,1943-1945) 200,000 sivil ölü (Dresden'e sığınan siviller).

26- S. Milosevic (Yugoslavya,1992-96) 180,000 ölü-kayıp.

27- Michel Micombero (Burundi, 1972) 150,000 ölü-kayıp.

28- Amerika (Hiroşima-Nagazaki 1944) 135,000 ölü (atom bombası).

29- Almanya (Namibya 1891) 117,000 ölü-kayıp, 15 bin mülteci.

30- Hassan Turabi (Sudan, 1989-1999) 100,000 ölü-kayıp.

31- Richard Nixon (Vietnam, 1969-1974) 70,000 ölü-kayıp.

32- Papa Doc Duvalier (Haiti, 1957-1971) 60,000 ölü-kayıp.

33- Marcos (Filipinler) 50,000 ölü-kayıp.

34- Hissene Habre (Çad, 1982-1990) 40,000 ölü-kayıp.

35- Vladimir Ilich Lenin (Rusya, 1917-1920) 30,000 muhalif infaz edildi.

36- Francisco Franco (İspanya) 30,000 muhalif infaz edildi.

37- Lyndon Johnson (Vietnam, 1963-1968) 30,000 ölü-kayıp.

38- Hafiz Esad (Suriye 1980-2000) 25,000 ölü-kayıp.

39- Khomeini (Iran, 1979-1989) 20,000 ölü-kayıp.

40- Eski Yugoslavya (1995 Bosna-Hersek) 15 ölü, 7500 kayıp, 45 bin mülteci.

41- Paul Koroma (Sierra Leone, 1997) 6,000 ölü-kayıp.

42- Usama bin Ladin(Dünya çapında,1991-2001) 4,000 ölü-kayıp.

43- Augusto Pinochet (Chile, 1973) 3,000 ölü-kayıp.

44- Efrain Rios Montt (Guatemala) 2,000 ölü-kayıp.

45- Sierra Leone 80,000 mülteci, kayıp rakamı belli değil.

46- Kıbrıs Cumhuriyeti (1912-1974) 25,000 sivil mülteci, 1000'ni aşkın ölü, 100 İngiliz ölü.

47- Yunanistan (Bati Trakya,1923-1990) 400,000 mülteci evlerini terk etti.

48- Bulgaristan (1970-1989) 360,000 mülteci kültürel asimilasyon sonucu evlerin terk etti, 1000 kişi toplama kamplarına alındı.

49- Norveç (1920-1930) Tatar göçmenleri kısırlaştırma ve toplama kamplarında izole etme.

50- ABD –Felluce (2004) Devam ediyor..

MAVİ ALAY (KIRIM TÜRKLERİ)

Birçoğu sivil,yaklaşık 50 milyon insanın hayatını kaybettiği 2.Dünya Savaşı sıralarında Kırım Türkleri müthiş bir stalin eziyeti altında inim inim inliyorlarmış.Savaş başlayınca erkekler Kızılordu'da askere alınmışlar.

Bir süre sonra Hitler,Sovyetler Birliği'ne saldırmış,Alman orduları Rusya içlerine ilerlemeye başlamış.Bu sırada Ankara Hükümeti,Kırım Türklerini Alman orduları safına geçmeye ikna etmiş."Sizin için daha iyi olur,savaşı Hitler kazanacak,Stalin'den kurtulursunuz." demişler.

O dönemdeki Türk Hükümeti savaşa girmemiş olmasına rağmen gizlice Almanya'yı destekliyor,hatta ona savaş için gerekli olan kromu sağlıyormuş.Böylece Kırım Türkleri Ankara Hükümeti'nin telkiniyle saf değiştirmiş ve Hitler ordusuna katılmışlar.Bunlara da "Mavi Alay" adı verilmiş.Ama bir süre sonra işler tersine dönüp Alman ordusu çekilmeye başlayınca da onlarla birlikte yurtlarını terketmek zorunda kalmışlar.

Mavi Alay'ın askerleri,aileleriyle birlikte önce dağlık Kuzey İtalya'ya yerleştirilmişler.Müttefik kuvvetler İtalya'ya girince Mavi Alay orada da kalamadı.Avusturya'da Drau Nehri yakınlarında Ober Drauburg bölgesine yerleştirildiler.Ama çileleri bununla da bitmedi.8.İngiliz Ordusu Avusturya'yı işgal edince esir düşüp,bu sefer Dellach Kampı'na nakledildiler.İngilizlerin elinde esir olmanın belki de onları kurtaracağını düşünmüşlerdi.En kötüsünden Türkiye'ye gidip,kendilerine yeni bir hayat kurabilecekleri hayallerine kapıldılar,ama ne yazık ki öyle olmadı.

 1945 yılında Londra'dan kamptakilerin Sovyetler Birliği'ne teslim edilmesini emreden bir telgraf geldi.Sovyetler hepsinin kurşuna dizileceği kararını açıkladığı halde,İngilizler onları gönderiyordu.Yalvarıp yakardılar ama dinleyen olmadı.Bunun üzerine korkunç birşey yaşandı orada.

3 bin kişi Sovyetlerin eline geçmektense ölmek daha iyidir deyip kendilerini Drau Nehri'nin buz gibi sularına atarak intihar etti.Önce kadınlar çocuklarının elinden tutup nehre atladı,sonra da erkekler.Kalan 4 bin kişi ölenlerin çığlıklarını dinlediler.Sonra vagonlara dolduruldu hepsi.Vagonların kapılarına tahtalar çakıldı,tren yola çıktı.

 

Günler sonra tren Türkiye sınırlarından içeri girdi.Rusya sınırına kadar Türk askerlerinin gözetiminde gittiler.Bütün umutları Türk hükümetinin kendilerine yardım etmesi ve vagonları açarak onları ölümden kurtarmasıydı.Ama böyle birşey olmadı...

Vagonlar balık istifi gibiydi, yaşam şartları çok kötüydü.Kapılara dışarıdan tahtalar çakılmıştı.Havasızlıktan,hastalıktan ölenler oluyordu ama onlar bile dışarı çıkarılmıyordu.Türk askerlerine kapıları açması için günlerce yalvardılar.Ama onlar,gözlerinden yaşlar akarak,emir aldıklarını söylediler.

Böylece sınıra kadar geldiler.Bir kış günü Türk-Rus sınırındaki Kızılçakçak Baraj Gölü'nin kıyısına ulaştılar.Türk askerleri orada inecek ve tren sınırı geçecekti.Sovyet askerleri sınırın öte yanında,ellerinde tüfekleriyle hazır bekliyorlardı.Bu sırada bazı tutuklular kapıları kırıp,kendilerini Kızılçakçak Gölü'ne attılar.2 bin Kırım Türkü de orada intihar etti.Geri kalanlar ise,sınırdaki Rus askerleri tarafından hemen oracıkta vuruldular.

Mavi Alay'dan ve ailelerinden hiç kimse kalmadı geride...

Zülfü Livaneli / Serenad'dan...



                                           SCUBERT--SERENAD

‘Sauvez-nous’ (bizleri kurtarınız) STRUMA FACİASI


Struma Trajedisi 1941 (1)





Struma Trajedisi 1941 (1)


Karadeniz'de Romanya’nın bir  limanı olan Köstence, Filistin’e*  ulaşmaya çalışan Yahudiler için çok önemliydi. Nazilerden ümitsizce kaçmaya uğraşan binlerce Yahudi, İngilizlerin göç kısıtlamalarına rağmen, gemiyle Türkiye üzerinden, Constanza dan Filistin’e doğru yola çıktılar.


12 Aralık 1941 tarihinde, Struma gemisi Köstence’den İstanbul’a gitmek üzere kalktı. Motoru birkaç kez bozulan gemi Köstence'ye dönüp tekrar yola çıkmak zorunda kaldı. Normal şartlarda 14 saatte yapılan 176 deniz mili yolculuk dört gün sürdü.

16 Aralık günü, Struma, Boğazın kuzeyinde  Büyükdere’ye vardı. Türkler, Bükreş'te Filistin için İngilizlerden vize almayı başaran 8 kişi ve doğum yapmak üzere olan bir kadın hariç yolcuların gemiden inmesini yasakladılar ve Struma karantinaya alındı.



Gözetimle görevli Türk askerleri dışında, gemiye sadece 3 kişinin binmesine izin verildi: Simon Brod, İstanbul Yahudi cemaatinden Rıfat Karako, ve İstanbul’da Romanya Denizcilik Servisinin temsilcisi Dan Malioğlu. Bu insanlar, İstanbul Hahambaşılığına Amerikan Yahudi Komitesi tarafından gönderilen 10.000 dolar ile satın alınan sıcak yemekleri yolculara dağıtabilmek için tam 1O gün izin beklemek zorunda kaldılar.

Brod, Malioğlu ve Karako, Kızıl Haç’ın yardımıyla yolculara yiyecekleri dağıttılar ve tarafsız ülkelere, Sovyetler Birliğine ve İngilizlere çağrıda bulundular. Gemide koşullar kötüleşmeye başlamıştı. Malioğlu yolculara bazı ilaçlar sağlayabildi.



10 Ocak günü, kaptan Garabetenko, Türk yetkililere ve İngiliz Büyükelçiliğine panik içinde bir mektup gönderdi. 19 Ocak’ta, Yahudi Ajansı İngilizlerden mültecileri kabul etmelerini istedi.

63 gün süren feci bir bekleyişten sonra, 13 Şubat’ta, Moshe Shertok 11-16 yaş arasındaki 28 çocuk için İngiltere vizesi alabildi! Türk yetkililer karantinayı kaldırmayı reddettiler.
 


Bu red cevabıyla paniğe kapılan Struma yolcuları, geminin iki tarafına üzerlerinde büyük harflerle "Yahudi Göçmenler" ve "Bizi kurtarın" yazılı beyaz çarşaflar astılar.

23 Şubat GÜNÜ, 200 Türk polisi Strumanın etrafını sardılar, suya atlamaya çalışanları ateş etmekle tehdit ettiler ve gemiye asılan çarşafları yırttılar. Makineciler gemiye sabotaj yapıp onarılamaz hale getirdikten sonra yetkililer Struma’ya demir almasını emrettiler. Sonunda Türk donanması gemiyi Karadeniz'e çekti.



24 Şubat 1942’de, geceyarısı saat 2:00 de Struma bir Sovyet denizaltısı tarafından batırıldı. Kurtarma tekneleri geldiğinde gemiden geriye kalan sadece 4 yüzen cesetten ibaretti!
 


19 yaşındaki David Stoliar bu trajediden kurtulan tek kişi oldu. Bir Türk askeri hastanesinde tedavi edildikten sonra İstanbul'da hapsedildi ve  sorgulaması iki hafta sürdü. Ne ile itham edildiğini sorduğunda, "Türkiye’ye vizesiz girdiğini" söylediler.




Stoliar sonunda serbest bırakıldı. Simon Brod onu karşıladı ve hayatta olmasının bir mucize olduğunu, fakat gerçek mucizenin Türklerin elinden sağ çıkması olduğunu söyledi. Çünkü Stoliar felaketin hayatta kalan tek tanığıydı...



 Türk hükümeti bu trajedi konusunda sadece bir kez konuştu ve  Türkiyenin "bu felakette hiçbir sorumluluğu olmadığını ", hükümetin yaptığının "sadece topraklarına yasadışı yollardan girilmesini önlemek" olduğunu söyledi...




- Şile kıyılarına vuran cesetleri toplayan ve kurtulan tek kişi David Stoliar’la ilgilenen balıkçı İsmail Aslan facianın yaşandığı günleri anlattı…(2)






« 69 yıl önceki trajedinin son tanığı İsmail Aslan(88), “Geminin battığını cesetler çıkana kadar bilmiyorduk. Sabah saatlerinde Feneraltı mevkiine bir tahta salın üzerinde 5 ceset geldi. Ne olduğunu anlayamadık ve kıyıya yakın bir mezarlığa gömdük. Ayazma Plajı’na gelen çok sayıda cesette yakındaki kumsala gömüldü. (…) Kürekçilerin 1 kişiyi kurtardığını öğrenip aşağı indiğimizde, benim yaşlarda bir adamın battaniyelere sarılı sobanın başında oturduğunu gördüm. Dilimizi bilmediği için konuşamadık ama gözlerindeki mutluluğu gördüm. Hepimize gülerek bakıyor ve ısınmaya çalışıyordu. Çay verdik ve O’na yakın davrandık. O’na kendimi Siyam İsmail olarak tanıttım. Jandarma ertesi gün gelerek genç adamı Üsküdar’a götürdü” dedi.



Şile’ye 59 yıl sonra ziyaret


Stoliar’ın 2001’de kendisini ziyarete geldiğini söyleyen balıkçı İsmail Aslan, “10 yıl önce barakama bir kadın ile yaşlı bir adam geldi. Kadın Türkçe biliyordu. Adam bana Struma’dan kurtulan David Stoliar olduğunu söyleyince çok şaşırdım. Bana sarıldı ve ellerimi tuttu. 1 saat barakamda kaldılar. (…) ” diye konuştu.



                            


Stoliar, kendisini kurtaran kürekçilerin bağlı olduğu şimdiki Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü’ne dönüşen Umumiye Müdürlüğü Can Kurtarma İstasyonu’na da gitti ve denizcilerle 1-2 saat vakit geçirdi. Emekli kıyı emniyeti kaptanı Mustafa Taşlı, “Stoliar kendisini kurtaran 6 kürekli kayığı görmek istedi. Biz de koruduğumuz 5 kürekliyi gösterdik. Yaşamdan umudu kestiğinde kayıktakilerin el uzattığını söyledi. Almanlardan kaçmak için gemiye bindiklerini ama ölüme yakalandıklarını belirtti” dedi. Taşlı, “Stoliar, ‘Sabaha karşı öleceğini düşündüğü anda suya vuran kürek sesleriyle kurtulduğunu anladığını’ söyledi. Karnını doyuran, giysi veren ve ısıtan Şilelileri hiç unutmayacağını defalarca dile getirdi” diye konuştu.


“Balıkçı Siyam İsmail’den başka iz yok”

Şileli Sabri Kayacık ise, Struma faciasında ölenler için bir anıtın yapılmadığını, mezarlarının yerinin bile belli olmadığını vurguladı. Kayacık, “Büyüklerimiz 40-50 cesedi çıktığı yere yakın olan ve kumu yumuşak olduğu için kolay kazılan Ayazma Plajı’nın üzerindeki alana gömüldüklerini anlatırdı. Bazı cesetler ise Feneraltı’na gömülmüş. Kimse ilgilenmediği için ne yazık ki Şile’de Balıkçı İsmail dışında Struma’dan iz kalmadı” dedi. »





(*) Filistin : Latince Palestina.  Roma döneminden beri Akdeniz ile Ürdün nehrinin doğusundaki çölün arasında bulunan tüm bölgeye verilen isim. 1921 yılında Haşemi Ürdün Emirliğinin kurulmasından bu yana, Ürdün nehrinin batısındaki bölgeyi belirtmek için İngiliz Manda hükümetinin kullandığı isim.



KAYNAKLAR
1-http://www.terredisrael.com/infos/?p=24840
2-http://www.hurriyetkampus.com/strumanin-son-tanigi-siyam-ismail.aspx?pageID=238&nID=7532&NewsCatID=262 GÖKHAN KARAKAŞ