28 Temmuz 2013 Pazar

KEDİ


KEDİCİĞİM İÇİN;
Normalde kedilerle bir ilişkim yoktu bir iki hafta öncesine kadar. Sonra Kemallerin bahçesinde benim tatlı kediciğimin yardım cığlıklarını duyduk. Bir iki gün bekledik annesi mutlaka gelecektir diye. Gelmedi sesi ve görüntüsü gercekten insanın içini parçalıyordu. Aldık kuru bir yere koyduk temizledik önüne süt koyduk ama meğer asıl ihtiyacı olan şeyler ne kadar fazlaymış. Sütü emerek içebiliyormuş, vücut ısısını ayarlayamıormus yattığı yere hep ısıtıcı bir seyler koymak gerekiyormuş. Normal inek sütünü sindiremiyormuş.. Küçük hanımefendimize kittymilk diye bir süt tozu aldık annesi sütüne en yakın olarak ama sonra kedinin annesini bulduk annesi kedimizi almadı gelip koklamadı bile. Keşke ölü sansaymısım bu anı görmeseymişim diye üzüldüm ama internetten araştırdığım kadarıyla kedilerin doğasında bu varmış. Bazı yavrularını dışlayabiliyormuş. Beni en çok üzen şey de kedimizin kardeşlerinin kendisinden bir hafta büyükmüş gibi durmaları. Ne yazık ki şu hayatta ister insan olsun ister hayvan olsun hiçbir şey anne sütünün yerini tutmuyor. Kemal kedimizin adını Lokma koydu, ondan önce de Diren ve Ayşe isimlerini koymuştuk. Nedense benim gönlümde bir adı yok. Kuşlarımın da öyle. Sahiplenmemek için adını koyamıyorum herhalde. Kedimizi ev kedisi yapma gibi bir niyetim yok. Benim vicdanım almaz küçücük koridorlarda sentetik bir ortamda yaşaması. Kendi ayakları üzerinde durunca gidecek ara sıra ziyarete gelebilir o ayrı :) Onun mırıltısına, sıcaklığına, oyunlarına, teşekkür etmek için elimi yalamasına şimdiden o kadar alıştım ki gerçekten gittiğinde çok üzülecegim biliyorum. Ona tembih ediyorum sen anne olunca sakın yavrularını bırakma diye :) Bir rivayete göre kediler kendilerine bakacak olanı kedileri seçermiş. Bana mücizelerini gösterdiğin için çok teşekkür ederim küçük kedim..


25 Temmuz 2013 Perşembe

' Pablo Neruda / Yavaş Yavaş Ölürler '

Yavaş Yavaş Ölürler

Yavaş yavaş ölürler
Seyahat etmeyenler.
Yavaş yavaş ölürler
Okumayanlar, müzik dinlemeyenler,
Vicdanlarında hoşgörüyü barındıramayanlar.

Yavaş yavaş ölürler
Alışkanlıklarına esir olanlar,
Her gün aynı yolları yürüyenler,
Ufuklarını genişletmeyen ve değiştirmeyenler,
Elbiselerinin rengini değiştirme riskine bile
girmeyenler,
Bir yabancı ile konuşmayanlar.

Yavaş yavaş ölürler
Heyecanlardan kaçınanlar,
Tamir edilen kırık kalplerin gözlerindeki pırıltıyı
görmek istemekten kaçınanlar.

Yavaş yavaş ölürler
Aşkta veya işte bedbaht olup yön değiştirmeyenler,
Rüyalarını gerçekleştirmek için risk almayanlar,
Hayatlarında bir kez dahi mantıklı tavsiyelerin dışına
çıkmamış olanlar

Pablo Neruda

15 Aralık 2012 Cumartesi

"Yaşam kaybetme sanatını öğrenmektir."




     
Ahmet Ümit in polisiye romanı Kukla'dan müthiş bir bölüm. Yaşamı, yaşamayı bundan daha güzel tanımlayan bir yazı görmemiştim. Kendim seslendirdim gözlerinizi kapatıp dinleyin. Kendinizi göreceksiniz.

Televizyon tiyatrosu olsa keşke ! :)


3 Aralık 2012 Pazartesi

Bir düşünsen bulacaksın tam bir milyon neden!! :)




Güvenlik kameralarının kaydettiği hırsızlık görüntülerinden tutun da mobeselerin kaydettiği trafik kazalarına kadar bir sürü görüntü izliyoruz. Peki bu kameralar hep kötü şeylerimi çekiyor. En son Coca Cola reklamına göre çekmiyormuş. Bakın bu kameralar başka neleri çekiyormuş.
·         Kalp hırsızlarını.
·         Masum savaşçıları
·         Hayata yol açanları
·         Kapıp kaçmayanları
·         Gücünü iyiye kullananları
·         Hızını alamayanları
·         Pek çok renkli insanı
·         En çılgın kahramanları
Daha iyi bir dünyaya inanmak için #bimilyonneden var. Bu reklama bayıldım. Her izlediğimde her duyduğumda cok mutlu oluyorum. Hazırlayanların ellerine sağlık. :)

31 Ekim 2012 Çarşamba

KIZ ÇOCUĞU- NAZIM HİKMET

Bu besteyi ilk duydugumda cok duygulanmıstım. Bu akşam saçma sapan bir programda bunu duyunca yine dinleme isteği duydum. Buyrun :


KIZÇOCUĞU
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.

Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.

[1956]



şeker bile yiyemez ki kağıt gibi yanan çocuk

17 Ekim 2012 Çarşamba

ATATÜRK'ÜN HAYATTA İKEN YAZDIĞI TEK ŞİİR !



HAKİKAT NEREDE?


Gafil, hangi üç asır, hangi on asır 
Tuna ezelden Türk diyarıdır. 
Bilinen tarihler söylememiş bunu 
Kalkıyor örtüler, örtülen doğacak, 
Dinleyin sesini doğan tarihin, 
Aydınlıkta karaltı, karatıda şafak 
Yalan tarihi gömüp, doğru tarihe gidin. 

Asya'nın ortasında Oğuz oğulları, 
Avrupa'nın Alplerinde Oğuz torunları 
Doğudan çıkan biz 
Nerde olsa, ne olsa kendimizi biliriz 
Türk sadece bir milletin adı değil, 
Türk bütün adamların birliğidir. 
Ey birbirine diş bileyen yığınlar, 
Ey yığın yığın insan gafletleri 
Yırtılsın gözlerdeki gafletten perde, 
Hakikat nerede?

Mustafa Kemal Atatürk